Zorg nieuws

Verrast was ik toen bleek dat er vrijwilligers gevraagd werden om een bijdrage te leveren in een verlengde begeleiding, waarin vooral aandacht voor de mens en zijn of haar levensverhaal centraal staat. Meestal is dit een vervolg op de gesprekken met een geestelijk verzorger. Ik meldde mij aan als vrijwilliger en kon na een cursus aan de slag.

‘Samen rouw een plek geven.’ Geestelijk verzorger Kim vertelt erover in de column ‘Meedoen’ van de Gemeente Aalten. Zij begeleidt de rouwgroep ‘DOORleven & doorLEVEN’, die in april start.

Geestelijk verzorger Amale is onlangs geïnterviewd voor Meedoen, de column van de Gemeente Aalten. In het interview deelt ze hoe zij mensen ondersteunt bij vragen over zingeving, verlies en verandering. Een waardevol gesprek!

Bij een echtpaar dat hoort dat hun tijd samen eindig is, ontstaat ruimte voor tranen, herinneringen en liefde. Als geestelijk verzorger mag ik dichtbij komen. Zonder oordeel, met aandacht. Samen zoeken we naar houvast in afscheid en verbondenheid.

Van 7 tot en met 14 oktober, tijdens de week van de palliatieve zorg, bundelen verschillende organisaties hun krachten om extra aandacht te besteden aan het omgaan met ziekte, rouw en verlies. Inwoners worden uitgenodigd voor een gevarieerd programma waarin zij steun, informatie en inspiratie kunnen vinden.

Ingrid en Tonny raken door ziekte en onbegrip steeds verder van elkaar verwijderd. Aan de keukentafel vertellen ze hun verhaal aan Kasper. Met luisteren, begrip en open gesprekken vinden ze stap voor stap weer woorden voor hun liefde. Lees hier het hele verhaal

Judith, geestelijk verzorger bij Willem, ontmoet Anna (67) na de diagnose uitgezaaide kanker. Ondanks de schok kiest Anna voor behandeling. In de gesprekken die volgen, verschuift de focus van zorgen voor anderen naar ontdekken wat zij zélf wil. Langzaam vindt Anna haar eigen stem. Ze maakt keuzes vanuit innerlijke rust en neemt in vrede afscheid, gedragen door haar dierbaren. Lees het hele verhaal hier.

Onlangs bezocht ik Lex (75) die na ernstige ziekte zichzelf tegenkwam. Hij vertelde in ons gesprek veel over zijn familiegeschiedenis, maar toen ik vroeg: “Wie ben jíj in dit verhaal?” bleef het stil. Die vraag zette hem aan het denken. Niet lang daarna stuurde hij mij een gedicht. Bekijk deze hier.

Jan dacht altijd dat mensen vooral uit eigenbelang handelden. Totdat hij in zijn laatste maanden iets bijzonders ontdekte: er zijn mensen die er gewoon zijn voor een ander, zonder iets terug te verwachten. Een inzicht dat hij graag eerder had gehad. Een les voor ons allemaal. Lees zijn verhaal.