Lees hier
ervarings
verhalen


Lees hier

ervarings
verhalen

Lees hier
ervarings
verhalen

Ervaringsverhalen

Oud verdriet

Meneer Van Dam heeft longkanker waar geen behandeling meer voor mogelijk is. Oncologieverpleegkundige Thea, die hem thuis bezoekt, neemt alle tijd om aandacht te geven aan dat verdriet, maar zij heeft het gevoel dat er iets is wat hij niet wil vertellen. Thea stel hem voor een afspraak te maken met een geestelijk verzorger. “Ik geloof niet.”, zegt meneer Van Dam resoluut. Nadat Thea had uitgelegd dat een geestelijk verzorger niet van een bepaald geloof is, stemde meneer Van Dam aarzelend toe. Er volgde een prettig kennismakingsgesprek.

In het tweede gesprek vertelde meneer Van Dam dat zijn moeder was gestorven toen hij elf jaar oud was. Zij had ook longkanker. Het lichaam van zijn moeder lag thuis opgebaard in een kist, maar na twee dagen was het in huis niet meer te harden. De moeder werd met spoed begraven en de afscheidsdienst in de kerk was zonder haar. Terwijl hij dat vertelt wellen de tranen in zijn ogen en hij begint hard te huilen. Hij excuseert zich en zegt dat hij sinds de dood van zijn moeder nooit meer heeft gehuild. Nu hij zelf longkanker heeft komen de gevoelens rond het traumatische afscheid van zijn moeder heel sterk terug. Ze liggen als een steen op zijn maag.

Na het gesprek voelt hij zich opgelucht. Hij sprak daarna nog tweemaal met de geestelijk verzorger. Het bracht hem rust en hij kon zich concentreren op zijn eigen afscheid.

Henk van den Berg – geestelijk verzorger

Over leven

Momenteel ben ik een boekje aan het lezen van Kerry Egan. Het heet “Over leven”. Egan is Amerikaanse en werkt als geestelijk verzorger in een hospice.

Vol aandacht luistert ze naar de verhalen van de mensen die stervende zijn en terugblikken op hun leven. En stuk voor stuk blijken die levensverhalen waardevolle levenslessen te zijn voor degene die naar die verhalen luistert. Het is mooi en heel herkenbaar hoe ze vertelt over haar werk als geestelijk verzorger. Egan noemt geestelijk verzorgers “verhalen-hoorders”. Ze beschrijft dat je luistert naar de verhalen waarvan mensen geloven dat die hun leven bepaald hebben en naar de betekenis die mensen aan die verhalen geven.

Religie kan daarbij een rol spelen, maar dat hoeft niet. In onze gesprekken hebben we geen agenda: we preken, onderwijzen of evangeliseren niet. Wat we wel doen is: ruimte scheppen; een heilige tijd en plaats creëren. En in die ruimte kunnen mensen terugblikken op hun leven en op een rijtje proberen te krijgen wat hun leven voor hen heeft betekend. Zo help je de ander om zaken te verwerken, je zoekt mee naar de zin of betekenis van gebeurtenissen in het leven van die ander en je probeert het levensverhaal van die ander in een ander kader, een ander (soms religieus) perspectief te zetten. Dat kan de ander helpen om onverwerkte zaken af te ronden of los te laten; het kan de ander helpen betekenis te vinden in de weg die nog voor hem of haar ligt.

Ik herinner mij twee gesprekken met een jonge vrouw die op sterven lag, maar het leven nog niet kon loslaten. Haar lichaam was op, maar haar geest was nog niet klaar. Ze vocht voor haar leven om nog met een aantal zaken in het reine te komen.

Het waren gesprekken, waarin we beiden de onvolkomenheden van het leven én de angst voor de dood onder ogen kwamen. Die gesprekken gaven haar ruimte om zich te verzoenen met haar leven en uiteindelijk ook met haar sterven. Toen ik voor de derde keer bij haar voor de deur stond, bleek een nieuw gesprek niet meer nodig. Ze had toestemming gegeven voor palliatieve sedatie en was rustig gaan slapen.

Marielle Vlasblom – geestelijk verzorger

Verwarrende gevoelens

Mevrouw Hielkema is sinds drie weken weduwe. Haar huisarts ziet haar wanhoop. Hij raadt haar aan hulp te zoeken. Maar daar heeft mevrouw Hielkema geen zin in. Toch komt ze via een vriendin bij een geestelijk verzorger.

In de gesprekken die zij heeft kan zij alles zeggen. Vooral de negatieve gevoelens over haar gestorven man zitten haar dwars. Ze voelt zich daar schuldig over. De gesprekken helpen om haar gevoelens niet te veroordelen en om zicht te krijgen op de herkomst van die gevoelens. Hierdoor krijgt ze iets van haar veerkracht terug. Ze is nog volop in rouw, maar de rouw is een stuk dragelijker geworden.

Henk van den Berg – geestelijk verzorger

Wat is geestelijke verzorging?

Geestelijke verzorging gaat over zorgen voor wat jij belangrijk vindt in het leven. Wat jij belangrijk vindt, wordt gevormd door wat je meekrijgt en meemaakt in jouw leven en de levensvragen die hierdoor ontstaan. “Zorgen voor je geest” beperkt zich niet tot één bepaald aspect van het menselijk bestaan en kan verschillende vormen aannemen. Voor de één ligt het accent op het gevoelsleven (zoals genieten van kunst, bidden en muziek) of op activiteiten (bijvoorbeeld mediteren, wandelen in de natuur, een kaars aansteken), anderen beleven het meer intellectueel (door studie of dialoog).

Wanneer kom je hiermee in aanraking met een geestelijk verzorger?

Wanneer je leven (plotseling) verandert kun je ervaren dat voorheen vanzelfsprekende dingen, niet meer vanzelfsprekend zijn. Die vanzelfsprekendheden zijn verbonden met hoe je naar het leven kijkt en wat je belangrijk vindt. Vaak kunnen we met dierbaren hierover spreken, of met zorgverleners en vrijwilligers.  Geestelijk verzorgers zijn hier speciaal voor opgeleid en bieden professionele begeleiding, hulpverlening en advisering bij zingeving en levensbeschouwing.